تبلیغات
دریای تشنه
تنهایی از این بیش که دیدست که دریا در چاه بریزد غم تنها شدنش را

ببین باهام چی کردی!

پنجشنبه 5 شهریور 1388 11:12 ب.ظ

نویسنده : مهدی

 سلام.ممنون از لطف همه ی دوستان.این فقط یه ترانست.

که بیت اولش و خواهر خوب و هم ترانم حنانه جان نوشته.و بیت های بعد دست نوشته ی خودم هست.امیدوارم لذت ببرید.

بابت تاخیر من هم ببخشید.زندگی هست و هر چیز به جز سرزندگی

 

 

اول قصه خوبه  ،  وقتی   که   برمیگردی

وقتی به خاطر من ،   همیشه   تو   نبردی

آخر قصه تلخه،وقتی   از   اینجا   می ری

تو قلب زخمی  من،   مثل   تفنگ و  تیری

دفعه ی   آخریه ، که   دستت و   می گیرم

یه بارازم گذشتی ،یه عمر برات می میرم

یه بار پشیمون  نشی ، دوباره  برنگردی

دیوونه شد دل من،ببین باهام  چی  کردی!

ثقصیر تو شاید نیست ،دلت همش تو جنگه

همیشه فکر می کردم ، با تو زمین قشنگه

اما حالا می بینم  ،   عشق واسه تو عادته

رفتی دیگه برنگرد ،   این آخرین فرصته




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

زندگی

چهارشنبه 7 مرداد 1388 11:53 ق.ظ

نویسنده : مهدی

خیلی خواستم که بفهمی، زندگی خیلی عجیب  نیست

هر کسی سرپایین انداخت،خیلی ساده ونجیب نیست

خیلی  خواستم  که  بفهمی  زندگی   پر  از   سواله

رسیدن   به   این   جوابا   تقریبا   سخت  و محاله

زندگی    یعنی     یه   جاده  پر ِ   عابر   و  مسافر

زندگی     یعنی   یه   گیلاس   پر ِ  آرامش   خاطر

زندگی  یعنی   یه   بن بست   با   گناهای   شبونه

زندگی    یعنی    یه   دیوان    غزلای     عاشقونه

زندگی یعنی غم و اشک خنده ی خشک ِ گل  یاس

زندگی   یعنی   بهاری   پر ِ  شادابی   و   احساس

یعنی   ترس   یه   غریبه   از تک و تنهایی موندن

زندگی یعنی شب و روز   واسه  تو  ترانه  خوندن

زندگی    یعنی   خیانت    یعنی    دنیای    مجازی

زندگی یعنی یه دریا  وقتی    که    غرق    نیازی

یعنی     چشمی    که    براهه    تا   بیفته   اتفاقی

زندگی یعنی یه   شبنم  ،   روی    گونه ی   اقاقی

 

               مهدی هامونی حقیقت




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

فرصتی نمانده

جمعه 2 مرداد 1388 05:59 ب.ظ

نویسنده : مهدی

به آسمان نگاه میکنم گویی او هم رنگ خود را از دست داده است .ستاره ها دیگر چشم نواز نیستند.افتاب تاریک است.باران باز هم میبارد.وچند صباحی از زند گیم نمیگذرد ،    دردها یکی پس از دیگری مرا محاصره کرده اند ؛ ومن هر روز برای هدفی بیهوده میکوشم که پایانش مانند جامی خالی از عشق است .دریای تشنه ای هستم و از قطره ای  برای پیوستن به خویش التماس میکنم .اینجا زندگانی پیدا میشود اما هیچ چیز تغییر نکرده است. فقط خطهایی بر پیشانیم افتاده ،که ناشی از پایان فرصت من برای زندگی است.

 

                                    مهدی حقیقت




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: جمعه 2 مرداد 1388 06:07 ب.ظ

دریای تشنه

شنبه 20 تیر 1388 09:44 ب.ظ

نویسنده : مهدی

دریای تشنه

 

عکسات و خیلی راحت،از  تو   اطاق  می کَنم

تنگ بلورم  اما   ،  به   دست   تو   می شکنم

قصه هات و می خونم  ،  بازم   ادامه   می دم

جواب  نمی دی   اما   ،  دوباره   نامه  می دم

خودم یه   دریام   ولی  ،  به  قطره ای  اسیرم

خشک می شم و چه راحت، تو تشنگی میمیرم

((تو خلوتم پا نزار ،  تو هم  دچارش  می شی

یه شعر بی وزنی و ،داری نگارش  می شی))

اسمم و هیچ وقت نیار ، به  ساحل عادت  نکن

عاشق   برکه   نباش   ،  به  من  خیانت  نکن

دریای   تشنه   منم   ،  خالی تر   از   کویرم

به  من ندی  قلبت و ،  حقم و   پس   می گیرم

 

                                  شاعر: مهدی هامونی حقیقت

 

افسوس...

می خواستم همه چیز را خیلی ساده باور کنم.

کلبه ای که از احساس من و تو ساخته شده بود ، اینک در آتش غریبه ای

می سوخت.

و تو آسان به من شک کردی.

خواسته بودم تحمل کنی ،اما غریبه چنان خشن تر از مهربانان بود که تو برای همیشه قسمت او شدی.

کلبه سوخت و تو هم چنان مرا سوزاندی و غریبه  لحظه به لحظه برمن سنگینی کرد.

چقدر ساده باور کردم که باختم.

 چقدر ساده یاد دادی که ساده تر از سادگی باور کنم برای همیشه نیستی.

کلبه ی ما خاکستر توطئه ای شد و هر سه برای یک بار و یک لحظه ی آشفته

به مدت حبس ابد درگیر رفتن شدیم.

کلبه ی ما از ما دور شد،تو از من دور گشتی و من از خویش فرار کردم و با تنهایی خویش روزگاران را سپری ساختم.

و این گونه غریبه ی قهرمان پیروز شد .

افسوس...

 

                                        نویسنده:مهدی هامونی حقیقت

 

 

                                               

 

 




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

بی مقدمه

چهارشنبه 17 تیر 1388 08:26 ب.ظ

نویسنده : مهدی

((حرافان اهل عمل نیستند،اطمینان حاصل کنیم که از دستانمان استفاده می کنیم نه از زبانمان))

                                                                                       شکسپیر

 

 

نه  از   بارون  یه  پیغام و نه از دریا خبر دارم

فقط چشمای  تر  دارم  ، فقط  چشمای  تر  دارم

اگه بودی نمی مردم  ، من  از  حالم   خبر  دارم

تو از حالم نپرسیدی ، تو  می دیدی ، نمی دیدی

که خاک غربت عشق و همین روزا به سر دارم

دلم خون شد دلم خون شد دلم از سینه بیرون شد

نمی دیدی من از مجنون  دلی  دیوونه تر  دارم

 

                                                  لیلا کسری

 

 

 




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

شاعرانه

چهارشنبه 17 تیر 1388 01:43 ب.ظ

نویسنده : مهدی

سلام.دوستان برای اولین بار وبگاهی زدم تا مقدمه ای باشد برای آشنایی با خوبیها.

این هم از اولین پست.امیدوارم خوشتون بیاد:

 

نبودی دست من هر شب به سوی آسمان می رفت

چه  شیرین  آمدی  اما  دلت  نا مهربان   می رفت

نبودی پیچک آبی به   سودای      غمت    خشکید

نبودی   هر   کسی آمد تو را از چشم  من  می دید

نبودی و دل مجنون  نگاهش را  به در  می دوخت

نبودی یک بغل احساس به عشقت بیچرا می سوخت

نبودی و    ندیدی شب    ستاره ها   همه    مردند

ندیدی     یادگارت   را     بدون     علتی     بردند

نبودی و صدای   من    درون    سینه ام    خوابید

نبودی و   دلت   یکبار   ز   حال   من نمی پرسید

نبودی و غم   ساحل به   تندی   تازه تر    می شد

تو رفتی غافل از چشمی که بی تو خیس و تر می شد

تو رفتی تا   ابد  باشی    در این   دریای   طوفانی

زمستان است تو چون شعله به یاد  برکه می مانی

 

 




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: چهارشنبه 17 تیر 1388 02:12 ب.ظ